Η περιοχή
Ο οικισμός προωτοεφμανίζεται στην εποχή του Χαλκού, ενώ στην περιοχή βρισκόντουσαν και τα μεταλλεία χαλκού της Αρχαίας Σπάρτης – κατάλοιπα των οποίων εντοπίζονται ακόμα και σήμερα, στη θέση “Πεταραίηκα”.
Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, το χωριό καταστράφηκε δυο φορές από τους στρατιώτες του Ιμπραήμ, όπως και άλλα χωριά της περιοχής. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε από το ελληνικό κράτος το 1835, ανήκει στα επονομαζόμενα Μπαρδουνοχώρια της Λακωνίας και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 322 μέτρων.
Η οικογένεια Παναγάκος ασχολείται με την παραγωγή ελαιολάδου από τη στιγμή που έφτασε στην ευρύτερη περιοχή. Ο Αλέξανδρος Παναγάκος, Γεωπόνος ΑΠΘ, έχει αναλάβει την καλλιέργεια και τη φροντίδα των δένδρων και αποτελεί την τρίτη γενιά της οικογένειας που ασχολείται με την ελαιοπαραγωγή.
Το υψόμετρο της περιοχής, οι συνθήκες καλλιέργειας και οι ποικιλίες της ελιάς είναι κάποια απο τα χαρακτηριστικά που συντελούν στη μοναδική γεύση και ποιότητα του ελαιολάδου.
Οι ποικιλίες μας είναι Μυρτολιά, Αθηνολιά και Κορωνέικη. Η διαδικασία παραγωγής του ελαιόλαδού πραγματοποιείται με τη μέθοδο της ψυχρής έκθλιψης με σύγχρονα μηχανήματα. Τα αγροτεμάχια μας καλλιεργούνται με μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον και βρίσκονται σε διαδικασία μετατροπής σε βιολογική γεωργία.